Sevgi Her Yıl Yeniden Doğar ...

Hani sen her yıl yeniden doğardın

Hani karanlık dehlizlerde her vuruluşun

Yeniden dirilişindi senin ...

Hani mehtap'tı sevgilin?

Nerdesin !!!

Yoksa şu yerde boylu boyunca yatan mı.

Senin küskün bedenin ?

Yine mi vuruldun ılık bir yağmurun ardından

Yine mi hırpalandın hiç anlamadan

Yokluğun yağıyor baksana.

Kurşuni bulutlardan ...

Sinsi bir füzede kayboluyorken yarınlar

Binlerce çocuğun umudunda talanlar ve

Kirpiklerinde henüz kurumamış yaşlar ...

Ve sen ...

Vurulmuş bedeninle halâ yerdesin ...

Aç gözlerini asırlık sevgi

Duy çığlıklarımı ne olur!.

Duy da

Uyan artık şu ölüm uykundan...

Ölmenin hiç zamanı değil , dirilmelisin

Sen de vazgeçersen !

Gözlerine maviliği kim koyar bebeklerin

Güneş her gün nasıl doğar yine utançsız

Eğer vazgeçersen !.

Nefretlerine , kim çiçek serper yüreklerin

Yüzlerce yıllık hüzünlere

Maziden kalan

Siyahları kuşanmış kinlere

Acılara ağıt yakan gecelere

Nasıl şarkılar söylersin ...

Evreni terkedip de böyle umarsız gidemezsin ...

Karanlık bulutlarını silmelisin dünyanın

Çocuk düşlerine , avuç avuç pembe

Ufuklara kucak kucak mavi

Ve uykulara buram buram zambak dökmelisin ...

Bu gece yeniden doğup

Bütün yıldızları gökten indirmelisin ...

Hadi S E V G İ !

Doğ artık yeniden ...

ZİYADESİYLE GECİKTİN !!!

?Orda, göğe dönük cansız bebelere...?