Sevgili
Aç ellerini alemlerin Rabbine
ve ağlasın yüreğin...
Gönül huzuru dağlar aşsın diye
Sev dedi bir ses...
Yanmaların en alası
bir tutam tebessümün
yürekte düğümlenmesiymiş...
Niyetler kar beyaz düşünce düşlere
Kara saçlı cocuklar aklandı vakitlice
Böylesine düşlemek
ölesiye sevdalara işaretmiş..
Gözlerimin dalıp gittiği yollarda
Bir gitmek canlandı
İşaret edilen yoldan...
//
Uzak şehirlerden vardım
bir adam ki
Alnı ak, başı dik bir dağ gibiydi
Bir görsen...
Geçmişi ince tekerlek izlerine benzer
Yüreği pınar tadında
Basit hayatların
ve basit yaşamanın temsiliydi
iç sesinin güzelliği...
Ne vakit gönülde fırtına kopsa
Aşk sanırdı cümle alem...
"Yalnızlık baki bir alın çizgisi" ...
Körelmenin tam da eşiğine gelmiş
Karanlığa gömülmek üzere bir şehir gibiyken
Başını göğe dikip
Alemler sahibine dil döndüğünce dilenen
İçsel bir dua kaçıştı dilimden...
"Umut et ki , Nazar edilesin " dedi sevgili...
Bir kelimeyi hak etmeyi öğreniyorum
Sabır susmalarına düğümleniyorum...
Her sükunet
bir filiz açıyor yüreğimde
bilirim...
Hak yolunda
Hakkıyla sevebilen insanlar olalım diye
Niyetlenmiştim sevmeye...
Eller huzura kalkınca,
son sözü hep alın yazısı söyler dediklerinden
Bir dua biriktiriyorum geleceğe....