Sevgili Akşam
Yüreğimde sevgili gözlerimde sen
N'olur turuncularınızı serin üzerime yeniden
Öyle uzak
Ve öyle yüksek ki gemileriniz
Yetişemiyor korkularım
Nefes nefese kalmış düşlerim
Anlatmaya hevesli ve mecalsizdir dizlerim
Silmek endişeleri, o eşsiz bulutlarından
Sokulmak alacakaranlıkta sessizliğine
Ve susmak
Sadece susmak istiyor beyin dalgalarım
Haklısın
Her seferinde küçük çocuklar gibi ağlıyorum
Ben bu aşkta büyüdüm de
Bakma aslında gitgide yaşlanıyorum
Yeni kederler gereksiz
Bir gölge dahi yetiyor yüzümü saklamaya
Susunca tüm sirenler dağılıyorum
Sevgili akşam
Seni o kadar çok seviyorum ki sen bana sevgiliden emanetsin
Sende bütün sabahlarım
Sende başlar, sende biter ayaklanmalarım
Sevdiğim sana saraylar kurarken
Ben sadece onun saraylarında soluklanırım
Beyhude kalan ömrüme telaş iken
Kızıl lavlar akıyor şimdi dudaklarından
Anlaşılmaz, ulaşılmaz
Ve tuhaf bir biçimde 'yoksun' laşıyorum
Sen alaşağı ederken umudumu, dağlarından
Ben yokluğunun esrarını çekiyorum bir nefeste
Bir sabah
Bir güneş
Bir türkü
Ellerine uzandığında bırak, tutma
Bırak, her su aksın kendi yoluna
Sen sadece bana kal
Hasretim yalnız sana sarılsın
Yüreğimde sevgili gözlerimde sen
N'olur alın artık gri maviliğinizi üzerimden...