Sevgili Dostum Bardak

Günün orta yerinde

Azrail gibi dikiliyor güneş tepemde

Bir ömür dursan da öyle

İçimdeki buzları çözemezsin diyorum kendi kendime

Yeni bir güneş lazım bana

Alayım karşıma bir gece yarısı

Ben ona yıldızları anlatayım

O bana yanmayı anlatsın

Konumuz düşer elbet aşka da

Koyarız birer duble masaya

Sonrasında ben dönerim buzullarıma

O döner göğüne

Yeni bir bulut, yeni bir yağmur

Yeni bir deniz, yeni bir gün lazım bana

Her şeye benzeyen

Her şeyden farklı bir ben lazım bana

Aynı toprağın ürünleri değiliz

Aynı derde ağlayıp

Aynı sevinçle gülemeyiz

Yeni bir dert lazım bana

Oysa sevgili dostum

Hor gördüğün yılan cesareti lazım

İnsanlığı yok olan insan postunu

Bir kenara çıkarıp atmak lazım

Yeniyi yenilemek lazım

Günün son deminde

Demli bir çaya şarkılar söyleyen ben

"ah bu ben kendimi nerelere koşsam.."

Ah sevgili dostum bardak

Demini fazla kaçırdım

İçini açayım mı azcık