Sevgilim

bende bilmiyorum ki

neden sabah akşam burada olduğumu

yüzüme vuran karın alevi ile üşüyorum

ayaklarımı yakan şöminenin alevi ile üşüyorum

neden ısınamıyorum

bu karlı akşamlara

bu sıcak sabahlara

biliyorum

o pembe battaniyesiyle beni saracak

o soğuk teniyle beni yakacak

yatağımı ısıtacak

bir sen yoksun

dün aynada gördüm seni

izin kalmıştı

doya doya kendime baktım

daha sonrada fincanda

sonra kendime bir kahve yaptım

bol köpüklü bol şekerli

seni içtim akşama kadar

seni içtim yudum yudum

sonra bir baktım yataktasın

yastığa sinmiş kokun

seni koydum başımın altına

uyudum mışıl mışıl

ve yine sabah oldu

pencereden bakıyorum

evet

işte ağacın altındasın

bekle yanına geliyorum

belki iki çift laf ederiz

belki ben söylerim

sende beni dinlersin yukarıdan...