Sevgilim!

Ben dağılıyorum sen topla

Zamanın zamansızlığında

Anlamsız karmaşaların arasında

Oturdum uzaklara zemberek kırılmalarında

Unutkanlıklarımı yutmakta kalabalık çığlıklar

Hiçleri düşünüp boşlara kanıyor yalnızlıklar

Korkularım bana uzak senle dolmakta

Bilinç iknasına yetmiyor durulmazlar akmakta

Gözyaşı seli basmış birikintilerde dalgalar

Sevgi gizlerimide kum taneleri çekilir denize

Kaya çarpmalarında dağılır zerrelerle

Ödlek kaçışlar havan darında darmadağınlar

Dağınık adımlarda yürüyüş kararsız başlar

Yön sapmalar koku takibinde aramalar

Aşk idolünü semaya yazıyor bulutlar

Ay kılavuzluğunda dizilecek yıldızlar

Bir gece!

Anlamsız karmaşalarda sebepsizlik kaldı benimle

Fırtınalar koparken içimde unuturum diye

Yürüyordum arkamda iz bırakacağımı düşünme sende

Hız alıyorum cehaletin vermiş olduğu cesaretiyle

Tek başına!

Okyanusun tam ortasında

Tek küreği kayıp bir sandalla

Uzaklara bakar buldum

Senin sorularında

Ufka bak dedin...

Güneşin doğduğu yere gel diye seslendin

Karamsar gecelerin sabah ettirildiği yere

Kayıp küreğimi bulup verdin elime

Şevkle asılıyorum insafsız geleceğe