Sevgimi Toprağa Ektim

Sevgimi toprağa ektim ben.

Artık kimsenin ellerinde şekil değiştirmesin, 

kimsenin sözlerinde yönünü kaybetmesin diye… 

İçimde taşıdığım o yoğun hissi,

birine sunmak için değil,

kendime geri döndürmek için bıraktım oraya.

Uzun zaman boyunca,

sevginin bir insanda karşılık bulduğunda,

Anlam kazandığını düşündüm.

Oysa zaman geçtikçe gördüm ki,

bazı duygular karşılık buldukça ağırlaşıyor, 

insanın içinde bir yük haline geliyor.

Ben de o yükü taşımak yerine,

bırakmayı seçtim.

Toprağa bıraktığım şey sadece bir duygu değildi. 

Birine bağladığım ihtimaller,

kurduğum cümleler,

içimde büyüttüğüm sessiz beklentiler de.

Hepsini tek tek bıraktım,

üstünü kapattım, ve geride bıraktığım şeyle

bir daha konuşmamaya karar verdim.

Şimdi içimde daha sakin bir yer var.

Kimseye ait olmayan,

kimse tarafından yön verilmeyen bir alan.

Orada ne bir bekleyiş var ne de bir çağrı. 

Sadece kendi halinde duran bir gerçeklik var.

Belki zamanla o toprağın içinde bıraktığım şey başka bir şeye dönüşür.

Ama artık bunun neye dönüşeceğini düşünmüyorum.

Çünkü öğrendiğim şey şu oldu:

Her duygu bir yerde kalmalı ve kendi zamanında şekillenmeli.

Ben artık sevgiye tutunarak değil,

onu doğru yere bırakarak var olmayı seçiyorum. 

Ve bu kez hiçbir şeyden vazgeçmeden,

sadece yer değiştirerek devam ediyorum.

Aslında sevmekten değil,

Sevgiyi hak etmeyenlerden vaz geçiyorum…