Sevgi,nefret,izmir

Ah be o trenden inişim izmire ayak basışımdı

İner inmez havasını soludum gözümü kapatıp

Uzun karanlığın ardından güneşi gördüm

Ait olduğum yeri tekrar sevdim

Kaçar gibi gittim güzelliklerden

Mavilikleri terk ettim

Yüzüne bile bakmadım

İstedim ki yüzümü o çevirsin sevdiğini belli etsin

Tekrar döndüğüm memleketimdeyim şimdi

Sevdiğimin olduğu yerde

Sevdiğim sevmek istediğim

Unutmasını istemediğim şehirdeyim

Yine bir belediye otobüsündeyim

Bizim burada yüz altmış dokuz derler

Balçovama giden en güzeli budur

Görmek istediğin güzellikleri görürsün

Küçük bir taş yığını arasından geçtikten sonra asıl güzellik gelir

Gelen bana göre okyanus size göre belki bir körfezden ibaret

Görünen benim için cennet sizin için şaşkınlık yaratan izmirimin görüntüsü

Kıyı boyunca uzun bir yolculuk yapıp vardım asıl doğdum yere

Sevdiklerimi doyasıya kucakladım

Sevmeye zorladım insanları

Değer verdim hayata beni büyüten,seven,aşık olan insana,insanlara

Çok istedim bir elin uzanıp eskileri bana vermesini

Zaman denilen zalim acımadan elime vurdu

Yaşanan geri dönmez diyip beni kenara savurdu

Düşünmedi ki sevgili sevdiğinden mi yarattı olanları

Doğruyu yapıp,yanlışla suçlandım

Sevgili bıraktığını zannedip başka ele kucak açtı

Kendine sormadı doğruyu yanlışı yine bencillik yaptı

Sorarım mavilikler sana,izmire sevgim nefretimden mi?