Sevginin Gün Dönümü

seni duymaya hiçbir zaman yetmedim

sessiz ve istikametsiz geçer zaman

tırtıl ömürde sararmış çatlak duvarlardan sızarak

kirlendim sana yalnız kederim ellerinden yaşamın tutunarak

yanılgı külden akik bu rüyada hizalandı bütünümüzde

öteledi ötekiledi menafi haysiyet

kusurdan sayılan eriyen günümüzde zamana tükendim bak şimdiden

daha karıştığımız tek nokta son sapak gelmeden

dokundun kuşmar bedeninle tenime

esmer balçıktandı toprak

ve zamanımız yok yarına sevmeye

bugünden başlasak sevginin gün dönümüne

anlarım belki seni