Sevgiyi Katık Yaptığım İlla ki Dost Meclisi
Sözcükler…
Bir rutinin işgali meşru bir sevdanın da
İhanet bellediği her satır başı yoksunluğa
Kök söktüren bir lenduha saklı iken
Şiirin merkezinde yüzünde melun bir gölge
Zifiri yalnızlığa da tek çare.
Eşkâlsiz hüzün
Sevdasız neşriyatın yanlı serzenişi
Göğe kazık kakan bir buluttan nemalanmak
Sonlanmaya dair bir mukoza düşün de
İşgali sersem gecede inhisar yüklü
Sığdan üç beş gölge
Metazori bir mevsim aklanan
Mendebur nefsin de saltanatı kırklanan aklın
Geniş mezhebi
Varsa yoksa hürriyet ile çalkalanan
Bir düş meclisi.
Hadi, toplayın neyiniz var neyiniz yok
Haydi, savurun en uçuk küfürleri
Ala çalan yanaklarımda hep mi hazan saklı?
Sunumunda ihlâslı yüreğin
Gel geç şiirler bayat bir fırtınadan sarkan
Üç beş kopuk dal.
Hüzne biat bu aralar kopuk yapraklar
Sancılı mevsim değiştirirken elbisesini
Neyim var neyim yok saldığım boşluğa
Uyluğunu unuttuğum mazeretlerim
Demlenirken düş yokuşunda
Kendi halinde ödediğim kefaretim
Bir lahzada unutulmuşluğum
Bir gölgede savrulmuşluğum.
En ağır ithamlar çıkarken yoluma
Sevgiyi k/atık yaptığım illa ki dost meclisi
Kaldıysa eğer dünden yadigâr
Açık gönlümün kapısı
Varsa yoksa nazlı hazan püskürten niyazını
Dolduruşa gelen geceyi bile zan altında bırakan
Körüklü cehalet.
Oysaki bilgiyle ördük biz bunca emeği
Solan göğün yazılmamış henüz menkıbesi:
Sıfatlar araz
Seziler yaralı
Derdi tasası varsa dünde saklı
Yarına meyleden bir düş pazarı
Sevilmeden de düşerim yollara hani
Sevmekten gına mı gelir,
Demenin meali işte uzattığım gönül fenerinde
Sönmeden de şiirlerin feri.
Varsın taşa tutun sefil benliğimi
Düşsem de gözden düşündüklerime katık yaptım
Ben rahmeti:
İzahı yok ki acıların
İnfilakı ha bugün ha yarın.