Sevişmek Her Dilde Aynı Zevki Verir

Hayatın anlamını "anlamamayı" ihmalden

Kesin cezamı

Müebbet saniyeler olsun

Sebebim ardı parmaklıklar

Atın beni saçlarınızdan aşağı

Ey sevdiğim

Ama

Sizi anlamadığım kadınlar...

Ekmeğime yeni sürülmüş bir ısrardı cahilliğim...

Sünepe bir vicdan azabı,

İşgal eder içimi.

Rafine bir hüzün çöker soframa,

Sandalye gösterir,

Buyur ederim gitmek için gelenleri.

İç ağrısı taşıyan ulaklar,

Söylem ötesinde çürümüş,

Bir şehir gibi çöreklenir içime.

İntikam almak için,

Hiç bir şeyi bilmediğimden..

Sancılı merhabaların gölgesinde

Devşiririm gülün suyunu

Kana kana içerim gözlerinden baharı

Seni kana kana içmek ne güzel bahar!

Kanamadığın anlar da.

Sana kanmak ne güzel bahar!

Sayfası yarı yanık,

Heybesi motif gülüşler,

Patenti bana ait özgün didişmeler,

Eğip boynu gidişler,

Bilememenin verdiği eziklikler,

Ana kuzusuna özdeş olur bu cahillikler.

Ben kızarım kızarım da cahilliğime kızarım

Ne şairmişim ben be ne şair

Neden mi?

Çünkü şiirle sevişmenin

Her fiilde aynı kafiyeyi verdiğini yeni öğrendim

Ne cahilmişim ben be ne cahil

Sevişmenin her dilde aynı zevki verdiğini

Ben daha yeni öğrendim..