Sevmek / Ya Iliklerine Kadar Ya Hiç!

//sevmek//

/Tüm güzelliklerin anası/ anavatanı

Güzel düşlerle kâbuslar arasındaki;

Karşındakinin mahiyetini anlamakla

Anladığını yaşa(yabilmek)mak arasındaki zaman/

Dile kolay kalbe ağır bir duygu!..

Çocuksu oyunlardan çocuksu ayrılmalara dek

Tüm paylaşımların Kümülâtif toplamı

Bahçelerden çaldığımız eriklerin tadından

İlk gençlik çağlarındaki

Uğrunda ilk yalanların

Kızarmış yanaklara düştüğü

Hafif/ten dokunuşları hazzına dek

Bir hayatı içine sakladığımız

En dibinde ham erik tatlarının

Ve ilk aşkların durduğu

Üzerinde ise Depresif ve

neredeyse bir hayat boyu

'Melankolik' bir türkü tutturduğumuz

Altındakilere methiyeler dizip

Pelesenk kurduğumuz

Hayatın mücevher kutusu

// sevmek //

Uğrunda en çok uğraştığımız

Ama Söylemekte en çok zorlandığımız

Aynada yapılan denemelerin

Çok kere boşta kaldığı o nezih iki kelime!..

Seviyorum demek büyük bir aktarım.

Hele seni seviyorum demek,

Seni seviyorum diyebilmek en büyük erdemdir

Bir sevgiliye en çok söylenmesi

Belki de en çok duyması gereken kelimedir

Ama ?ne kadar az sevgiliye söylenmişse o kadar erdemlidir'...!

Sevmek dilin kemiği yüreğin iliğidir

Ateşli bir oyun olduğu sanılır

şairlerin önsözü önbelleği belkemiğidir

Oyun değildir ama ateşten daha ateşlidir

Azı çoğu da olmaz

Gayrısıda;

?Ya iliklerine kadardır ya hiç'tir

/sevmek dile kolay kalbe ağır bir duygu/