Sevmemeli

Odamdayım Sandalyede oturmuş,

Yazıyorum hiç durmadan hiç usanmadan,

Bir sevdalının sevdalısının yanından ayrılmadığı gibi,

ayrılmıyorum kalem kağıttan.

Hiç bir şeye akıl erdiremiyorum

Neden anlamıyorum davranışlarımı

tartmadan uyguluyor sonrada pişman oluyorum.

Hem bilip hemde uygulayamamak

Nede kötü bir olay

Bu acıya katlanamıyorum

Çaresizlik...

Bu olayın mazisini hatırlayışı bile

gelmiyor insanın

Sevmemeli bu durumda hiç bir şeyi

Sevmemeli kendi yaptıklarını

Sevmemeli işte sevmemeli.