Sevmiyormuş

Usulca gülümsedim.

Güneş gibi parıldayan gözleriyle,

Sevmiyorum dedi.

Yıkılmadım usulca gülümsedim.

.

O an kendi kendime dedim’ki,

Çocuk sen artık sevemezsin. sevmemelisin.

Çünkü her defasında yıkıldın.

Ama her defasında usulca gülümsedim.

.

Yıkılmaya alıştım

Alıştım ama. diz çökmeye razı değilim.

Sevmezlerse sevmesinler

Yalnız yoruldum. Ama usulca gülümsedim.

.

Ama o gözleri yokmu herşeye bedel.

Bir gülüşü var. Sanırsın cennet

Saçlarını savuruşu baharı müjdelercesine

Gülüşün daim olsun be kadın. Ben yine gülümserim.

.

Sevmek belki böyle birşey

Onun üzülmemesi için gitmek gerekir

Uzaktan’da sevebilir insan. yormadan.

Kırmadan. Üzmeden.