Sevmiyorum ki

Gecenin kör saatleri

sessizliğe meydan okurcasına insan sesleri

fırtına gibi.

Fırtınalar öfkeleri,

dalgalar nefretleri,

karlar sevgiye uzanmış minik elleri

titrettikçe sevmiyorum hiç birini.

Sevmiyorum ki yaşadığım nicelerini

binlercesi gibi.

Zaman zaman kendimi...

Benliğime gizlenmiş hayalleri

hiçbiri gerçek değil ki.

Hakikatleri de sevmiyorum ki ben

çünkü kanayan her zerremde

hakikat dikenleri

Nam-ı diğer hayat çokgeni

yaşananlar köşegenleri

sevmiyorum ki ben matematiği.