Sığıntı

Ey sesim kimsesizim

Sessizliğime sığınan nefes

Öptüğün dudaklarımda büyüsün

Büyü bir kez ve git

Çocuklar büyüyor çaresiz

küçük gülücükleri boğuyor kahkahalar

Bana seni soruyorlar

Solgun güller düşüyor yerlere

Nasıl anlatayım yoksunum seninle

Kokusun desem kim inanır

Kendimi sevmelerimin utancıdır

Taçlanışım bu alemde

Taş duvarlara git aş

Demir kapılara vur kendini

Bu açık denizlerde bulantısın

Artıksın yabancısın

Anlamlarımı çalıyor başağrısı

Kime dokunsam yanıyor

Kömür karasıyla yazılmış yazı

Çatma kaşlarımı git haydi