Şiir Konuşsun

Yirmi birinci yüzyıl...

Aşkın tanımını şehvetle yapan,

bedene ve bedele tapan

bir hayatı dayatan

aroma ustası efendilerin çağıdır.

Oysa sen,

henüz ömrünün baharında

vicdanın saf toprağına tutunmuş tomurcuk,

mayısta çiçeğe durmuş vişne gibi

bembeyaz düşler içindesin.

Ah söyle, bu köhnemiş kalbim

bunları sana nasıl söylesin?

Yirmi birinci yüzyıl...

Kutsal cehalet... Rant için adalet...

Banknotlara basılı kutsal kitapların

ve yüksek kârlı rant dağlarının

Zeusvari efendilerinin çağıdır.

-ve köleler tezahuratlarla efendi selamlamaya bayılır-

Oysa sen,

genç bir çınar gibi

köklerini hayata ve aşka salmaya meyletmişsin.

Yaşına ve cüssene inat

baharla cıvıl cıvıl olmuş, kışla yüzleşmişsin.

Ah söyle söyle,

-yol yordam göster bilmeden-

bu köhnemiş kalbim, bu körelmiş dilim

bunları sana nasıl söylesin?

-ş i i r h a y a t t ı r b ı r a k a l ı m b u n d a n s o n r a ş i i r k o n u ş s u n-