Şiir Müsvettesi

bir güz sancısı içim..

tanı/ya/madı beni kimse,

suretim silik;

belirsizliğin aksi parlıyor gözlerimde..

sahi ben kimim..?

hangi küflü zamandan kalma;

bu hayat ezgisi..?

hayra alamet değil;

ellerimin sezgisi..

hangi yanlışın cezası

içimin kuraklığı..!

kurudu dudaklarım..

unuttum;

hayattan tat almayı..

durdum,

hayatı seyre koyuldum..

yoruldum..

kapattım gozlerimi

uyumuşum..

bir an seni gordum sanki

yuzun gözlerimi esir etti..

nasıl da özlemisim her cizgisini..

seslendin duydum, uyandım;

yoksun, oyle kalakaldım

gözü arkada kaldı ruyalarımın..

simdi sessizlik cökerken dilime

beyazın ruhuna gömüyorum kendimi..

susuyorum son kez..

kirpiklerim yaş/lı

ruhum yaşlı

bakışlarım yaslı...