Şiir Ölüyor...

Saklanmış

Dibi olmayan karanlıklarda bedbin

Satır aralarında çıldırmış gölge

Boşluğa savuruyor yiğitçe yumruklarını

Duvarın arkasından bağırıyor ha bire

Yalancı avcı misali kahramanca anlatıyor

Çaresizlik ezber yapmış yüzüyle

Avuçlarında kor ateşi tutuyor

Üşüyor harfler mısraların içinde

Şiir ölüyor

Gülümsüyor

Namlunun ucundan kaçmak için

Ellerini kaldırmış esareti kucaklıyor

Şimşekleri çekmemek için üzerine

Dişleri parlıyor karanlıkla beraber

Yalvarıyor kendini ispat için

Boyanırken sözcükler binbir renge

Her yanı çamur gözüküyor

Kaçıyor er meydanından

Şair eriyor

Bilmiyoruz sanıyor

Saldırırken pis pis sırıttığını avuçlarında

Minderin dışında pehlivan kesiliyor

Ezberlemiş üç beş tane cilalı cümle

İnadına isyanın kıyısında geziyor

Salyalarının imgeleri bulaşmış izine

Sanat ilahi tabu sanki / inkarı kuşanıyor

Ölüyor yanında narin bir kelebek

Hoyratça ve yiğitçe üstüne basıyor

Kalem kırılıyor

Gaziantep

4.3.2008