Şiir Yüzleşiyor Efendisiyle

Söylencenı dinle ey kalbim avuçladığım tebessüm kabardı

Yüreğim dili ibresinde doldu miadı zamanın ___________

Yoksa kara cehennemim yapbozlarını mı oynuyor

Kader mecalsiz çırpınan bedenimde

Yüreğim ablukaya alınmış kekeme diliyle

Umut suskunluğumu bağışla,

Tüm sözcüklerim sana anla

"Bilgelik hayret etmekle başlar!" der Sokrates.

Ebedi uykuya fikri olmayan zikrim!

Tövbelerim bir vardiyada nöbet bekler

Tevekkülün yeri kalbim

Neye sussam derin çöl

Henüz resmedilmemiş bir hüznün çizgilerini taşır suretim...

Mevlâna'ya sorarlar 'Yüzlerce düzenle beladan kaçtın,

Peki seni buraya ahmaklığın mı getirdi, ecelin mi?"

Geldiğimiz yer! der..

Derine ka­çışım kuyularda yüzleşiyorum

Çok şey mi gizliyorum?

Ya da çok değerli olanları mı gizliyorum

Belki de yüzlerinizdir gizlediklerim

Yaşadığım anın içindeyim ve bu beni bilge yapmaz;

Yaşadığım anın dışına çıktığımda,

Giyerim bilgelik elbisemi.

Yoksa nasıl yaşarım

Bir çığlığı duyar her şiir elif lam olur

?'Git istersen şimdi..

Teslim oluşun kefarettir nefesine

Kendi gölgen suret olur nefsine

Sessizliği üfle dağıt, dağıt ki çoğalsın hüzzam

İşte bu yüzdendir içten içe döküntülerim...... Keşkelerim...

Oysa her sukut bir sevinç çığlığı!

Kalk hadi.

Koyu yalnızlığımla yekpare gövdeme asıl

Şiir yüzleşiyor efendisiyle

Yaşamı şikâyet etme şükret,

Tanrıya komşu lehçen

___________

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KURULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-