Şiirden Merdivenle Bir Yıldıza Dokunmak

Sen gelince aklıma

acımaktan vazgeçerim

aleviyle eriyen şu cılız mumlara,

bilirim yanmalarım boşa değildir

anlarım işin aslını,

s u s a r ı m sana.

Bir soğuk doluşur usuldan odama

afili boyaları dökülür zamanın

işte o zaman,

ellerinin sıcaklığını hissedeceğim günü düşlerim

yeniden avuçlarımda.

Süzülür keder damla damla

can vermeye yeltenince anılar

zihnimin koyaklarında

güler geçerim herşeye nispet

ama engel olamam

parmaklarımın çizdiği küçük kalplere

sırlı bir camda.

Bilirim bu kör vakitte benimlesindir hâlâ

en uzak yıldızım olursun

gök kubbenin ucunda

kelimeleri bohçalar yüreğim usuldan

şiirden bir merdivenle

s u s a r ı m sana.