Şiiri Tetikleyen Sancılar

çoğu kez,çaresiz gecelerde ona sarılırım

çünkü o saatlerde,başlar sancılarım

ve beyaz,boş bir araziye

sözlükten fırlarcasına

fidan gibi ekilir -harfler

ve duygularımla yeşerir

kalem olmasa ne yazar?

bazen bir çalı parçasını,t/utunur parmaklarım

çamura,toprağa,kumsala yazar

bazen gökyüzümün,özgürlüğü ç/alınır

geçmezse zaman,a/sır olur.

bazen bir gemi güvertesinde

bazen,dağın tepesinde

bir kardelenin,gölgesinde

fecr vakti

dürterek,k/aldırır kalemim

ve dökülür elemim

y/azdırır_y/azdırır

mazime hüzün s/iner

bazen çocukluğum,g/özümün önüne gelir

beş taşım,gazoz kapaklarım,bez bebeğim

ve uçurtmalarım

çarpışır,gökyüzündeki aflarımla

ve o tatlı bayramları hatırlarım

akide şekerlerini,kenarı oyalı ipek mendilleri

içinde dolu sevgileri

ve ilk rugan kırmızı pabuçlarımı

onları baş ucuma bırakan

çocukluğumdaki dantelli elbiselerime

s/inen

babamın kokusunu

işte,o an burnumun direği kavrulur

//bu yüzdendir,içimdeki ateşin,yazma gereği.//

anamın dilindeki besmeleyle

okula uğurlandığımı

düştüğümde,ilk dizimin kanadığı yeri

anamın mukaddes dudaklarının,öpüşünü hatırlarım

bu yüzdenmiş,meğer

anaların ehemmiyetli telaşı

ve dudağımdaki,kıvrımlar,içerlenir sessizce

boğazımda düğümlü hıçkırıklar,içimi kanatır

daha da yoğunlaşır duygularım

b/astırırım kalemi_hırsla

bunu m/eziyet sanar,bazen parmaklarım

b/arınarak yüreğim sayfalara

bir şiir perdesini daha

vefayla kapatırım.