Şiirimde Gözlerin

Şiirim de Gözlerin..

Şimdi sana gözlerini değil de özlemini anlatmak vardı

Yanımda olmayışını vurmak vardı hayasız yüzüne..

Zehretmek vardı her hecede sözlerini

Sevmekte vardı ya hayatta ,ben gömdüm onu yüreğime

Seni sormalı bakışlarının dokunduğu bir menekşeye

Denize sevdalı bir martı kanadında aramalı gözlerini

Ne mavilik ne de sıcak bir yeşillik aramalı belkide

Hep karanlıkta sarsada bedenimi sevdim ben gözlerini sevmeyi

Dem koyusu bakışlarını anlatıyorum şimdi gözyaşlarıma

Kimseye benzemezdi hüznü diyorum, batan bir güneş tadında

Ayaz var yine havada üzerime çektim anılarını

Sözlerini attım omuzlarıma ama ısınamadım bir cümle

Yeşiller isyan etti betimlenemez gözlerine

Maviler utandı maviliğinden bakışlarına benzemediği için

Ve sonra son bahar geldi akla belkide gözlerin düşen bir yaprağın tadında

Gözlerinin zifiri karanlığında yönünü bulmaya çalışan aciz bir sevdayım aslında..

Sevdalı sana gözlerini anlatmak zor

Cümleler isyan eder sana benzemeyince

Gökyüzü güneşe sırt çevirir belkide sana benzediği için

Sen hep güneşe benzemişsin kabullenmişçesine..

Sen vakti gelince gelirsin,ısıtırsın yüreğimi

Varlığını hissettirirsin,alıştırırsın aydınlığına

Sonra tüm sıcaklığını yüreğimden,aydınlığını gözlerimden silersin

Çeker gidersin en güzel manzara tadında..

Gün batımı seyredilir aşıklar diyarında..

Bakışlar birbirine dokunur gün veda ederken bulutlara

Ama asla gökyüzü görülmez güneşin terk-i diyarı sırasında

Gökyüzü sitem eder sessizce gidişine ama duyulmaz.

Gözlerinin yitişi en güzel manzara tadında haklılar

Gökyüzü yağmurlarını salar sitem edercesine güneş gittikten sonra

Yine aşıklar dolaşır sokaklarda,yine aşk habercisidir damlalar

Her damlanın altında sevgi ararlar ve ıslanırlar..

Ama bilmezler ki her damla gökyüzünün yüreğinden akan gönülyaşıdır..

Bilmezler ki yağmurlar bir vedanın kaderdaşıdır..

Gözyaşlarımla kaderdaşım.

Gökyüzüyle aynı kaderi taşırım

Tüm kainata sözüm geçerde

Bir güneşe söz geçiremem gitme diye

Yüreği koca bulutlar sarsada etrafımı

Gönül söz geçmeyen vefasıza adanır kalır

Ve şimdi bakıyorum gökyüzüne

Mevsim sonbahar ve hava yavaş yavaş kararır...

Ama unutma güneş ne kadar kaçsada hep gökyüzünün hapsinde kalır..