Şiirim/de/kiler

gövdem yarılıyor ve

Kalbim düşüyor sanki

Ne zaman yazsam bir şiir

Dağılmış yüreğimi

Yollardan topluyorum

Kadının şehvetinden

Çocuğun açlığına

Barınmadık bir şey kalmasın diye

Kalbimin en geniş arazisine

Kurdum şiirin yapısını

Bazen Tuzla'dan bir ağıt

Bazen Ankara'dan bir gülüş

Çalıyor kapısını

Kuru ekmeği de saklar

Kızıl şarabı da kiler

Yine de doyurmaz beni

Şiirimdekiler

Bitmeyen bir açlığın

Başında bağdaş kurmuş

Bekliyorken içimdekiler

Ekmek diye bölüştüm

Bir çocuğun gülüşünü

Birazını bir annenin

Yüzüne septim

Birazıyla güzelleşti türküler