Siirin Köse Tasi Oldugu
Bir umut gibi döktüreceksin ucunu kanattığın şiirleri
Ne yaşadınsa onları yazacaksın, yalnızlığı, yüz eskimesini
Sereceksin uzun süreçte, mevsimini yitiren iklimleri
Her başlangıcın yıkıntıları arasında öreceksin duvarları
Kutsal saydığın dokunulmazları.
Üzerini kapattığın yaraları
Götüreceksin umudu, dibinde kalan tortuları
Güne öyle öfkelisin ki yüz yılını bitirmiş virane konakların
Çim tutmuş kuzeyini güneşi öpmek istediğini
Hatırlayacaksın son, siyah beyaz resimleri
Oysa hayat uzun bir mısradan ibaret
Kati bir uykudan uyanmışçasına, serseri bir mayın gibi patlayacaksın
Amazon saclı kadının dudaklarında
Seyredeceksin yüzünü
İşte o zaman yazacaksın, mayasız, noktasız şiirini
Por dağlarında dalsız budaksız ağaçların sis'e meydan okuduğunu
Yeni bir umut ışığının yalın çıplak seni sardığını
Anlayacaksın yanı başında bir kadın olduğunu
Siirin köse tası oldugu
Basının agrısı.