Şiirlerimi İdam Ediyorum Dar Ağacında Asıyorum

Yol verdim şairlere şiirlere

Çırpınır gözümün önünde can çekişen şiirler

Bir deli rüzgar olup savrulurum her şiir de kendimi bulurum

Canımı acıtan nidalar okur hırçın bir yürek olurum

Öncelik verdim bütün şair'lere kim tutar seni şairim kim

Yüreğim yağmalıyor bütün hüzün dolu şiirleri

Sonu yok bu acı elem dolu sözlerin

Kimse eline su dökemez bu şairlerin

Ne kadar kötülük varsa sıyırıp atarız elbise gibi

Olanlar oldu deriz benim anlayamadığım

Olmayana ne oldu şiirlerim yarım kaldı

Kimi gün sevdik kimi gün sevildik

Kimi gün adamdan sayıldık kimi gün darağacın da sallandırıldık

Olmadı hiç bir zaman çaresi

Romanlar kitap haline gelmeden

Şiirler söz kıta mısra ya dönüşülmeden

Toplatılıp yargısızca darağacı kurup bir de ateşlere attılar

Kimimiz bir köşesine çekilmiş kimimiz

Türkülerini şiirlerini söz haline getirmiş

Sessiz gözyaşlarıyla şiirleriyle görünmeden boykot ediyor

Ben de kendi ipimi çekip

Şiirlerime dar ağacı kurup tek tek asacağım

Gözbebeklerinizde

Silivri soğanı gibi soyup çıplaklığı sergiliyeceğim hey hat