Şiirsiz Gün Ölür

Dil mecalsizdir,

Reddedince görünür olmayı şiir

Dağılınca yüreğin çelikten zırhı,

Zaman en kuduz köpek

Kalem suspus,

Kelam zindanda mahpus

Çareler alaycı böyle zamanlar,

Çareler raksta en kıvrak köçek

Uğraşır ya, yazamaz

Sessizliği bozamaz

Buza kesen ellerim,

Tunçtan gözyaşıma döşek

Çıkınca toprağıma hüzünler

Canımı almadan gitmezler,

Onlar ki, bin kişi

Ben tek.