Sıklamen Mavi Vandayk Kahve
Koynuna sokuldu yalnızlığın
Rüzgarlarla soyunduğu kışın ardından
Islak ayaklarıyla bastı çime
Ilgaz'a doğru inerken Samsun asfaltında
Üç beş saat kaldı yolun bitimine
Ellerim başıma dayak
gözüm sisin ardından yükselen güneşe esir
Aklımda hep o an
Yılların ardından göreceğim o an
Unutulmuş hislerin tozlu rafında
Cılız sesle çıkan Bi bacağı kırılmış merhaba
Sesim sesine hasret çölleşti unutma ama
Kuruttu soluğum değdiği her neşeyi
Mutluluk film senaryolarından ibaret bende
Ya da açılmış yeni modern Cafe adı gibi bişey işte
Zaman daraltırken mesafeyi
Biz iki yabancı
Farklı iklimler gibi
bitki örtümüz yırtılmış
Sen koyu yeşil
Ben cart sarı
Şimdi bir araya gelip gökkuşağı olmayı ummak
Samanlıkta iğne aramak gibi
Geliyorum işte
Anla
Bizden olsa olsa
Bob amcanın tualinde
Sıklamen mavi
Yada vandayk kahve olur
Oda olur
Bu otobüs girerken gara
Gözlerimdeki o eski beni ara
Yaptıklarını unutma ama...