Şimdi Bir Şiir Yazmalı

Şimdi bir şiir daha yazmalı

Her işi bırakıp kolları sıvamalı

Kelimeleri tutup saçlarından

En ağdalısından cümleler kurmalı

Özleme dair...

Gitmişken

Gidebilmişken hatta

En gerisine hayatının

Çocukluğuna...

Dönmeyip orada kalmalı

Gözlerindeki maviye dalıp

Hiç tutmadığın ellerinin

Sıcaklığında kavrulmalı

Dayamalı göğsüne başını

Doyasıya ağlamalı

Seneleri üst üste koyup

Ağarttığın saçlarını

Bu defa hasret rüzgârlarına bırakmalı

Merak etmenin ve kaygı sancılarının

En delisinde boğulmalı

Bu mutluluk mu?

Yoksa canını yakmaya gelen

En kahbesinden kader mi?

Dinlenip dinlenip vuran

Tokat mı en acısından... Hangisi?

Mesafeler uzak yine

Yürek hasretlere gebe

Tanımadığı ten özlemi

Hüsran hüzün hicran

Yine el ele...

Şimdi yazmayacaksın da

Ne zaman yazacaksın

Varken yangınların

Varken yine yalnızlıkların

Yaz...

Yaz ki yüreğindeki kor alevlenmesin

Yaz ki yaraların yenilenmesin

Kızıl akmasın damlaları kanının

Sabrına kurban olsun

Lacivert geceler...

Yaz Dila yaz...

Dök içini geceye...

Elbet bir duyan olur...

Esenlikle ve sevgiyle... Melekler öpsün yüreğinizden...

06.12.2009 22:45

İZMİR KARŞIYAKA...