Şimdi Gideceksen Ölüm Gibi Git

zaman bitiyor

saatler birbirini kovalıyor

sahte mutluklular giyiniyor sözcükler

ve maskeli bir lugat kovalıyor beynimi

çiçekleri soldu mutluluğumun

ayağım takılıyor bir acıya

ve sensizliğin üzerine düşüyorum

ve bak ben hala ağlıyorum

sen mi yar olamadın bana

yoksa ben mi uzaktım yarenlikten

hangi şarkıda yarım kaldı dizelerimiz

hangi satırda kaybolmuştun da bulunmazım olmuştun

sarsılan bir kentin enkazı olarak tutunuyorum hayata

kabuslar saklıyorum yatağımın başında

ve sana şiirler biriktiriyorum sayfalarımda

sensizliğin sesini dinliyorum bir sonbahar sabahında

uçurumdan düşüyor gönlüm kan revan içinde

damarlarımda dolaşan yar'i katlediyorum

sonu gelmeyen şiirler dökülüyor yüreğimden

onada son noktayı koyuyorum yokluğunla

yoruldum artık

kapılarımı kapatmaya hazırlanıyorum yüreğimin

kimliğimi de hediye edip bu şehre

anılarımı ve anılarımdaki seni ardımda bırakıp gidiyorum

mutlu günlerin gelmesini bekleyen çehreme oturmuş çizgileri siliyorum

her sabah yüzümü yıkadığım tavana asıyorum hayallerimi

ansızın içime düştüğün günden beri kanadı kırıldı ömrümün

şimdi gidiyorum ve geride bırakıyorum ömür adına herşeyi

sureti kirlenmiş katil bir hayatın içindeyim

yolum uçurumdan geçerken zamansız gülüşlerde

keskin harfler kesiyor adımın yolunu

bense yüzümü aşka saklayıp ağlıyorum

anlamsızlığım kapıların ardında hıçkırıyor

bütün intizarları intihar ederken kuşlar

ben kendi yokluğuma kefensiz duruşlar uyduruyorum

seni sensizlikten alıp da ekliyorum düşlerime

kapkara bir karabasan tenimin kuruluğunda yıkanırken

kaosuna uzanamayan bakışlarımdan başlıyorum

kendimi aşkın gamzelerine gömmeye

senin için aşk için aşka ölüyorum

şimdi hangi aşk aralığında susuyorsun benli sözcüklerini

hangi tende arıyorsun kaybettiğin beni

ve hangi bedende harcıyorsun zerrelerini

oysa ben sana saklamıştım en güzel düşlerimi

şimdi gideceksen ölüm gibi git

hayalini dahi al gözlerimden

hiç tanışmamışlığı bırak geride

ama ama gel ne olur yüreğim sana açık ruhuma kadar