Şimdi Hiçbir Şeyin Zamanı
kendi ağzımla yuttum kendimi bu gece,
sokak lambası gibi sarktı boynumdan hayallerim.
herkesin içinde bir yabancı var
ben onu hep içimdeki dünyadan
düşerken buluyorum.
bir sigara içimi kadar sürdü çocukluğum,
gökyüzü babamı hiç sevmedi,
annemse beni hep
çıkışsız bir rüyanın uykusunda gördü.
ayna, yüzümü iade et bu defa
ben sensiz kalınca kime bakacağım?
hangi göz, hangi kir, hangi sabah
temizleyebilir ki üzerimdeki anılarını?
bir kadın sevdim
adı kan,
adı rüzgar,
adı "gelme".
en doğruyu, en kirli çarşaflarda öğrendim.
bu şehir bir canavar gibi yuttu beni
ve tükürmedi.
midesi kimsenin yürümediği bir sokağa çıkıyordu
ve orada seni
bir şarap şişesinden akarken gördüm
kan kıvamında, damarlarıma doğru.
gecenin içinde
dudaklarımı unuttum
senin yollarında bıraktım.
eğer bulursan,
öpme.
öldür.
öldüğüm her şiirde
biraz daha yaşadım çünkü.
kimin yazdığı belli olmayan
ve kimin okuyacağı meçhul dizeler gibi
omzuma çöktü gece.
kendimi kaybettim
adresini bilmediğim bir kalpte.
bulursan haber verme.