Sına/v

Soğuk güneşle yıkanan çatıların

Odalarını karartmayın

Onların nefesi sessizdir

Baharla ıslanır ayak izleri

Güneş(siz)misiniz?

Ve bir gün yaz gelecek diye

Sulanan hayatların adları

Solgun çiçeklere yazılıyor

Eyvah!

Sevgi(siz)misiniz?

Ki öyleyse

Neden hüzün damlıyor halâ

O damlardan

Adına huzur denilen

Mevsimsiz odalar yapılıyor ardından

Ve gözlerde demlenen nemler

Çukurlarda birikiyor

Neden?

Ve halâ maviyi gören gözlere

Gök kuşakları sarılıyor önce

Bağlanıyor gözler ardından

Ve adına yıldız denilen

Kara inciler diziliyor

Odaların yaşlı boyunlarına

Sahi bir de adına huzur deniliyor ya

Söyleyin huzur aşkına

Merhamet(siz)misiniz?

Öyle ya

İlk adım öncesi hatırlanmaz

Sadece bir parmak kadardır ayaklar önce

Ve sonra bir mühür yazılır hayata

Ayaklar büyür

Büyür büyür ve adam olur ardından

İzini kaybeder insan

Ve bir gün

Çatılarına sisler dolar odaların

Onların da eğiktir başı biz gibi

Çelik gibi görünür karşıdan ama

Narindir taşıyan izleri

Bilmez misiniz?

Yüreğinde saklanır hep kafes kuşları

Ve ardından

Gülümseyebiliyorken halâ

Ve halâ salabiliyorken cennete kuşlarını

Kuşkusuz ve ardına bakmadan

Bu üşümediğinden değildir

Kılıçtan keskin sarkıtları görmezsiniz

Maviye bakmaktan

Huzur odaları hep karanlıktır

Güvercinler döner

Siz dönmezsiniz

Neden?

Yürek(siz)misiniz?

18 Ocak 2010 İzmir