Sinende Uyut Anne

Uyut beni yine sinende anne

Uyut ki soğusun yangınlarım

Varsın tükensin dünlerim, yarınlarım

Tükensin çaresiz söz/yaşlarım

Tükensin ki ruhum özgürlüğe ulaşsın

Anlamaya çalıştıkça hayatı, anlaşılmamaktan

Anlatamadıklarımı boynumda taşımaktan

Yorgunum

Yüreğime tuz tuz basmak değil de

Sevdalara veda sarmak canımı yakan

Uyut beni yine sinende anne

Yoksa dinmeyecek yar/sızım

Dinmeyecek karanlıklarım

Bitmeyecek kadere inat savaşım

Asiliğim tükeniyor

Umutlar kördüğüm

Uyut beni yine sinende

Uyandırma sakın

Uyandırma anne

Sessiz ağıtlara sar

Bir avuç toprak ört üzerime

Dinsin artık can/sızım.