Sır Perdesi

Özlemek mi! ?

Yoksa özlenmek mi güzel

Kendinden kaçışların arkasına sakladığın

Bu sevdada...

Bilir misin?

Yokluğunun sindiği bu odada

En çok nefret ettiğim

Rüya gördüğümü bildiğimi

... Ama!

Çoğu zaman hatırlayamadığım.

Misafir olurdun

Gecemin mahmurluğuna

Perdenin ardına gizlenir

Yaklaşmakta olan sabaha

Merhaba derdin gözlerime

Ayrılık

Kırmızı parmaklarıyla

Çoktan çizgisini çekmiş

Hava kararmış

Fırtınaya tutulan

Beden sallanır

Kuru bir gazel gibi!

Sinüslerimde sinsi bir sızı

Basıncını hissedebiliyorum...

Ben

Ki!

İçimde savaşlar verdiğim

O beni anlatmak için ağzımı açsam

Bedenim parçalanmak ister

Mum ışığında yanan

Duygularım

Yüzleşmekten nefret eden

Bir kandil.

Kapanmış gözlerim

Ne geçmişe!

Ne de geleceğe ait

Artık.

Riyaların üstüne kurulu

Bu aşağılık dünyanın saf sütü

İhtiyatsızca bir adım attırmış

Karşısında nefsimi tutarak

Ashab-ı Kehf gibi uyumak ister

Belki terazinin doğruluğunu gösteren

(Dili)imişsin gönül aynamın

Anamdan babamdan

Daha çok doğru yolu gösteren

Kötü işe ve kötü söze mani olan

Ey tertemiz nefsim!

Baksana!

Bu yârin yüreği telaş içinde

Gönül düşüncesi

İpin ucunu çoktandır çekip durmada!''

Eli ayağı halsiz kalınca

Bir fikir meyvesi oluşmuş

Ağız acılığı tatlanınca da

Hatırında parçalanmaz

Alnına resmedilmiş

Şimdi hikâyemin zahirini dinleyip anladın mı?

?Dil süpürgesiyle gözüne toz saçmam

Çer çöple de ona zarar vermem

Yoksa karanlık artar, yol gizlenir

Ayrılığın koynunda

Nice zaman ağlarım'...

Buğulanıp yüzüme gizlense de

Hatıralarım

Sır perdesini sabırla arala!

?Gözde bir kıl, büyük bir dağ gibidir!..' ,unutma.