Sırası mıydı Şimdi Ey Ölüm

Usul usul varlık dalarken derin bir uykuya

Geceyi sessiz bir çığlık yarıyordu.

İnim inim.

Belli ki can cananın arıyordu.

Bütün tükenmişliğine rağmen

Son bir hamleyle toparlayıp kendini

Kükreyerek can

Yıkıyordu bendini.

Çatlıyordu katran karası,

Lânet olası gece orta yerinden.

Yaralı ceylan misali inliyordu can

Belli ki ayrılmıştı o da sevgili yarinden.

Ne dolunay umurundaydı

Ne de çakmak çakmak yıldızlar.

Hep mi böyle acı çeker ya Rab !

Boynu bükük yalnızlar.

Ya şimdi !

Hangi gece saracak dil bilmez acılarını

Hangi şafak yitik düşlerine doğacak.

Kimler dindirecek kahrolası sancılarını.

Bütün şiddetiyle gecenin sessizliği

Can'ı boğmaktaydı.

Şebnem taneleri ela gözlerinden

Sağanak sağanak yağmaktaydı.

Lambada alev,

Bedende can titriyordu.

Aklından canan

Gözünden hayali bir türlü gitmiyordu.

Yığıldı günün ilk ışıklarıyla yere beden

Can göklere yükselirken.

Sırası mıydı ey ölüm

Can'a canan beklenirken.