Sırdaşım Duvarlar

Düş sokaklarını arşınladım bu gece,

Korkularımı yendim, kendimi beğenmedim;

Kör bir inat uğruna çekip gidişin vardı,

Üç günlük diye bildiğim ömrümüzde,

Ben beni beğenmedim sensizlikte...

Duman sarmış gözlerime,

Kör etmişler beni; bilemedim bizi...

Kurumuş ağaçlara rastladım tanıdık geldi,

Çöl sıcaklığında kavrulmuş toprak da öyle,

Usulca sokuluşla yanıbaşına,

Tek bir hareket olmaksızın huzurunda,

Ben yanmış yalnızlığımla,

Söyleceklerim varken ardı ardına;

Yine beğenmedim ben beni sensizlikte...

Bin pare olmuş yüreğimin,

En dip köşesinde saklı sevdanla,

Islattığım yastığım, konuştuğum duvarlar sırdaşım,

Ben yine beğenmedim sensizlikte

Ulu bir çınarım diye kalkıpta;

Sensiz geçen ömrü,

Beğenmek inkar sensizlikte yaşamı;

Eylül akşamlarında bitkin...