Sırf Bana

çok eski bir ağustos öğleninden gelmelisin

ılımış bir gölet böceğinde kalmış yalnızlığıma

ölüm düşüncelerini bıraktıracak denli sevecen

buruk tatlardan kopmalı yüreğim

üzeri örtülmeli amaçsız tüm bekleyişlerin

öyle ki sırf bana gelmeli sırf bir de gülüşün

kopmalıyım yorgun yatağından iklimlerin

kendime has bir yağmur yaratmalıyım gözyaşlarımdan

ve hiç bu defa da

akşamları yaralarıma kuşanmak

bana düştü dememeliyim...