Sırılsıklam Bir Şiir

sular-sellercedir yaşamak

kıyımlar olmasa

kırımlar olmasa

ağaçlarda doyulmaz bir yeşillik

doyulmaz bir derinlik bakışmalarda

kandahar'lı çocuklardan kavuşma çığlıkları

hindikuş dağları'ndan erişkin sesleri

akar dünyaya

ve senle ben

şiirsel atılımların çok renkli odağında

konuşa-sevişe yorumlarken evrenin özünü

şafak, genç kız buğusu tadında sökmüştür

âsi rüzgâr, kendince bir türkü tutturmuştur

derken

bir kuş sürüsü havalanır senin eteklerinden

konar ikimizin omuzlarına

-başın omzumdadır yâr

gözlerin gözlerimin her dâim menzilinde-

duyarlıklı dizelerle şu şehriistanbul'da

örtüşür her şeyimiz

sırılsıklam

sonsuzca