Sırtı Terli Bir Yoksunluk

kent huysuzlaşır

otobüsün camlarında hasta yüzlerin güçsüz buğuları

evler bencil

alt balkonlar hala güne hevesli

bütün uzaklıklar payıma düşen...

bende karşılıksız bıraktığın

ara sokak çocuğu sevgisiyle

suçlanıyorum hayata

sırtı terli bir yoksunluk

arşınlıyor gülüşünde güneşi

kağan işçen...

rus ruleti oynar zamanla

şarjöründe sensizlik

yenilecek tarih

kendine gelecek bütün adresler

intiharlar gerekçesi tozlanmış şu boşluk

sonumu tek tek kirpiklerine mıhlayacağım

karanlığa da olsa yumulalım birlikte

benimle ölümü paylaş

gideceksem de seninle gideyim

herkesin gittiği

hiçbir yere...