Siyah Düş

Anne, kırk ikindiler serçeleri

Islatıyor aylardır, içim ürperiyor

Her bakışta.

Karakılçık buğdayları serptim

Avuç avuç önlerine.

Boyun kıvırdılar,

Bakmadılar yüzüne...

Üşümektir almış başını gidiyor

Güneş yüzünü sakladığından beri.

Korkuyorum gözyaşından serçelerin.

Siyah bir düşte gelen suret içime akarken

Okuduğum en son şair de öldü, Anne !

Ellerim titriyor şiir okumaktan.

Yazardım birkaç dize ara sıra.

Bir sus ihtilali yürüdü geceye,

Mendabur bakışlı,

Paramparça.

Gri bozuk düzenin adamları sardılar etrafı:

Çıplak tenli, salyalı, kudurgan, anason kokulu,

Açık pencere önünde gövde gösterisi.

Yunan tanrıçalarına taş çıkarıyorlar.

Zeus’un adı çıkmış.

Kuğu kılığında sokulmuştu Leda’ya,

Sarmıştı kanatlarını masumiyetin beyazına.

Aşk aldanış kabul edildi...den beri !

Anne, beni emzir ak sütünle desem,

Kirlendi dünya.

İmkânsızın koynunda yeniden uyusam,

Saçlarıma dokunup

Serçeli masallar anlatsan.

Bak ! Kırk ikindiler yağıyor.

Yahya İncik

İki Bin Yirmi Altı Ağustos’un Sekizi