Siyah Gülüm

Bir gülü olmalı insanın

bahar kokulu, anne kokulu

Yapmacıklık, iki yüzlülük dahi nedir bilmeyen,

samimi bir gülü olmalı

Kokusu gönlüne dokunan…

Hayat adına bir nebze umudun dahi kalmadığı bu alemde,

Dikenlerinde yaşam bulduğu

bir gülü olmalı insanın

Her gün özlemini doya doya koklayabileceği

Kayıp yanlarını bulduğu,

gönül açlığını doyurduğu,

Uçurumun kenarındayken bile

dikenine tutunduğu

bir gülü olmalı

Yanındayken bile hasret çekmeli,

çocukça sevmeli

Evet bir gülü olmalı insanın

hem de siyah bir gülü

Ömrünü seninle tamamlamaya

ant içtiği,

senden gayrısına körlüğü seçtiği,

Sende kendini ekip,

kendini biçtiği siyah bir gülü olmalı

Yüreği, ekildiği toprağından

başka bir yerde yeşermeyen

Hem değil miydi siyah,

sana ait olmayan her ruhun

üzerine attığın ince bir çizgi

Aynen öyle de başka hayatların

üzerine çekilmiş teslimiyet perdesi

Siyah bir gülü olmalı insanın,

karamsar düşüncelerin değil

Masumluğunu kaybetmemiş,

her yanlışa kızıpta çekip gitmeyen

Anne yüreğindeki evlat gibi,

yarınlarını sensiz

düşünemediği bir gülü olmalı

Bir gülü olmalı insanın

olur olmaz sancılarını dindirdiği,

Gamzesine gömülmek isteyeceğin

gül gibi bir gülü olmalı…