Siyahî

I.

elimi eteğimi çekmedim

sabahları seni düşünerek yürümekten

ilerilerde aydınlığa hazır

geniş geniş ağaçlar

eski yolculukları özlemekle geçen zamanlı

bir tutuluş bu

serin bir balkon yağmuru gibi

oturmuş hayattan bahsediyoruz

'teninle yaşamak istiyorum' diyorum

'geri kalan temmuzlarımı'

başa sarsın istemiyorum artık

sıkıcı yazlarım

canım istediği zamanlar

şiirli bir dille ağlamaya geliyorum

seninle evimizi konuşmaya

bacası tütmeli

sobası olmalı

ama mutlaka bir de karşı ki evi

perdeleri yarı açık düşlü düşünceli

soğuklarda sarıldığı bir ağacı

bize çocukluğumuzu anımsatan

ve biz ona bakıp bakıp gülerek

paylaşmalıyız

çocukluğumuzu anımsamayı:

'turuncumuz sessiz

zamanlarına sabırlı

kırmızımız çığırtkanı arzularımızın

mavileştiğimiz akşamlılığımızda

sularla oynaşarak birbirine karışan

karanlık konulu yalnızlık öykülerimiz'

II.

ihanetin büyüğü küçüğü yoktu

ve de siyahî bir aklanmaktı ayrılık

ki

ölmek başlı başına bir yerinde saymaktı

yaban mersinleri zakkumlar çam ağaçları

ve ılık akdeniz meltemleri

yakın şahittiler kendimizi paraladığımıza

kum rengi gülüşlerimizdeki sıcaklığı

güneşle nasıl şefkatli paylaştığımıza