Siz 2

Siz 2

yüzüm yoktu, kayıptı gözlerim

paranoyak bir örtüydü tenim

insana hiç benzemiyordum

şekilSİZ

içmiyordum artık

gene de yürüyemiyordum adam gibi

sallanıyordum dar ağacı dar sokaklarda

dengeSİZ

yırtmak geçiyordu içimden

geceyi en sensiz yerinden

ve vurulmak kavgalarımda

eylemSİZ

özlem çatlağı topraklarıma

gecenin ekildiği saatlerde

ben umuda çiçek açıyordum

mevsimSİZ

davullar çalıyordu uzak düğünlerde

kastanyetlerini takıyordu roman kız

içim yanıyordu ateş gözlerinde

çengiSİZ

uykulu şehri sessizce bırakıp pencerene

ellerimde gece çiçekleri

mor bir hüzünle karıştım gecene

ezgiSİZ

dağınık yüzümde delirmenin tadı

tenimde baygın koku

bir sevdayı zoraki inkardayım

isimSİZ

ah! siz..

bana ’siz ’ dememeliydiniz

şimdi arzulu bir intihardayım

sevgiSİZ ..