Sizin Hiç Ruhunuz Öldü mü
Sizin hiç ruhunuz öldü mü?
Benim bir kere öldü, lal oldum
Ağzımı açıp tek kelime edemedim
Bağıramadım, kızamadım, öylece oturdum
Hiçbiriniz fark etmediniz, neyin var dediniz
Ama dinlemediniz
Birbirlerine görmek için değil de
Bakmak için bakınca göremezmiş insanlar
Acelesi vardı tabii herkesin
Kimse önemsemezdi birbirini orası kesin
Siz hiç parkta bankın üstünde uyudunuz mu?
Ben uyudum
Soğuk bir gecede kucağımda Atilla ilhan şiirleri ile
Parkın ortasında uyudum
Hiçbiriniz yanımda değildiniz
Aradım açmadınız, çağırdım gelmediniz
O gece o parkta ruhumun cenaze namazında tek başıma saftım ben
Tepemde gökyüzü
Çevirdim yüzümü
Kapkaranlıktı gece
Ağzımda her zamanki birkaç hece
Telefonu çıkardım
Fotoğraflarına onunla bakardım
Zamanla karardı ekran
Yüzümün yarısı göründü bir an
Mutsuz bir suratta göze ilk çarpan detay nedir biliyor musunuz?
Göz altlarındaki torbalar
Onların içinde saklanır bütün yaşanmışlıklar
Siz hiç ruhunuzun öldüğü gün bir kız için ağladınız mı?