Şizofreni

Karanlık

Hem de zifiri

Gündüzleri mesken ettiğim pencere kenarından

Hayal meyal ellerin uzanıyor

Korkuyorum başım iki elimin arasında

Sarıyor odamı çepeçevre şizofreni

Bir müddet ağlıyorum

Yüzün beliriyor duvarda

Sesini duyuyorum,dinliyorum

Hep aynı sözcüğün tekrarı kulağımda

Sevmiyorum,sevmiyorum,sevmiyorum

Kalkıp yorganın altına saklanmak iyi fikir

Küçüklüğümde korkunca böyle yapardım

Düşündüğümü uyguluyorum saniyeler içinde

Rahatlıyorum,siliyorum alnımdan soğuk terleri

Bana burda zarar veremez kimse

Zarar veremez sevgilim hayalin bile...