Sobe

Bazen karalaşır ya efkâr

Asılır şafağın mor çengellerine

Ezgilerin sağırlaştığı zamandır o

Dudaklarını ıslatmak istersin, yitik sevgilinin döşeğinde.

Ahh

Bu Eylül halleri

Güz gözlü akşam ertesileri

Buruşuk kalkmayı bilir misin sen

Kirli kâğıda yazılmış kutsanmamış şiir misali bumburuşuk

İşte o zaman sararmaya başlar cigaranın zıvanası

İçinde boşaltırsın hayatı duman edip

Ciğerlerini tükürürsün minderlere

Kan renginde kirlenir

Başına yaslanan döşek.

Ölüme sırnaşmak bu

Saklambaç misali kovalamak hayatı

Kuytu köşelerde

Ve

Sobelenmek günün birinde.

Sağım

Solum

Önüm

Arkam... Sobe