Sobele/n/diklerim
kırık
aynaların
nefessiz yaşamlarında s/aklanır umutların
bir pusu kadar
aklında sevgi tohumları barınır
sustuklarının
tövbesi kadar
günahı da faydalanır bu bilmecenin
enkazlı cevabından
ne kadar
oysalara saklansan da
keşke kadar değeri olmaz
dışladıklarının
gölgesi güneye dönük
alfabesinde
c/isminin farklı simaları kazınır
bulunan negatif bir kan gurubu kadar
eksi
bulunamayan pozitif değer kadar
artı olarak kayıp hanene çakılır
tutsak kaldığın uzaklar kadar
yakılır
zifirisi meçhul
safran sarısı kayalıkların
ve onların üzerine yazdıklarının
küçük cüsseli
matematiğin sıfırını alıp
onun yüzünün önüne koyarken
hiçbir değerinin olmadığı anlaşılır
halbuki
alıp da çarpsan onu çehresine
nasıl da yoksun kalır
lakin
bitmek bilmeyen
soğukların arasından
sıcacık turuncu avuç içlerine doğru
bir kerecik üflense
aydınlanır karanlıklar
çıkar ortaya
irtibatını kaybetmiş yollar
ve sen noktasında
içten içe okunur ezgisi unuttuklarımın
pencereme
dikilen o gözlerin
gökkuşağına benzeyen renklerinde
ruhum kederlenir
ağlamak istenen her ne varsa
anlatılamadan gömülür
sokağın kuytu köşesine
ne olduğunu anlayamadan
saplanır çiçeğimin saksısına nefesin
hissettiğim çıkarsız derinliklerde
vedalaşır sonsuz hislerle
bütün ömrümce gizlediğim
sobele(n)diklerim..
08.11.2017