Sohbet Şiiri

Kavunlu nargile pek de güzelmiş Ruşen abi

Ama hiçbir şey atlar kadar güzel değil

Masam da karışık zaten sorma

Hayatın bazı boktan saniyeleri gibi

Ama yine de bir sığınağım var

Söylemesem de bilirsin sen

Haberler yine mi kötü be abi ?

Atlar ne zamandan beri bıraktı içlenmeyi ?

Geceleri kusmak geliyor ya bazen insana

Boynuzsuz şeytanlarımı rafa kaldırıyorum

Tam işte o zaman

Boğazımda bir düğüm, sıkışıyor trafik

Anlıyorum o an metrobüsler

Mahsur kalmak ne demekmiş

Anlıyorum gözlerinden katran akan ölüleri

Bezginlik bezeli gözlerle dolu kavanozları

Şimdi bir plakla kesmek istiyorum gırtlağımı

Kriz de kapıdaymış diyorlar abi !

Bitmiyor ki çilesi vatandaşın

Hele ki senin, benim

Hiç bitmiyor

Ne yapsak lodosta uçuşup gidiyor

Ne yazsak arındırmıyor kalemi

Şaşaalı ölüm tasarımları parantezlere sıkışmış

Avuç içlerimde biriken asit yağmurları

Dövüyor gözlerimi halusinojen gazlama

Bırakıyorum bu sohbeti abi

Fakirlikten, vebaya tüm dertleri

Masamı da toplamıyorum

Tenimi döven kanlı dişlileri de

Müsaadeni istiyorum abim

Benim Koca Ruşen abim

Gelirim yine masamı topladığımda

Yine konuşuruz elbet bişeyleri

Sığınağım beni bekler