Sokak Çocuğu

Karanlıklı köşeler olmuş mekânın

Hep tersine dönmüş akan zamanın

Hiç varamadan tadına onca insanın

Bir köşeye atılmış sokak çocuğu.

Elbet bilmez kimseler eski halini

Fırsat verdiler mi ki doğrult belini

Kimler kirletti senin temiz elini

Bir lokmaya satılmış sokak çocuğu

Artık seninle bin bir, musibet, bela

Hangi çıkmazlarlasın, oldun müptela

Sen onlara, sokaklar, sana aşina

Sıtmalara tutulmuş sokak çocuğu

Görülmedi sen gibi düşen tuzağa

Kurtulup da çıkan, kaçan uzağa

Muhtaç iken sım sıcacık bir kucağa

Umutları yıkılmış sokak çocuğu

Var mısın ki, yok musun, adın bilinmez

Yazın kötü yazılmış asla silinmez

Ordasın, ancak neden, yüzün görünmez

Sen ki görünmez kaza, sokak çocuğu