Sokak Kedisi

Boş sokaklar ardında sahipsiz bir sokak kedisi

Patilerini ıslak asfalta basa basa üşütüyor...

Şafağa sökmek için zifiri karanlık bir havada

Rüzgârla uçuşan çöp kâğıtlar içinde

Yürüyor midesi guruldayan sokak kedisi.

Sıcak bir yünü çok gördüler sana

İdare ediyorsun insan artıklarıyla

Bembeyaz tüylerinin üzerine konmuş

Pis çamur siyahlığı

Yakışmamış mavi gözlerine kedicik...

Şefkat uğramaz senin gezdiğin sokağa

Ve bir yumuşak elle tutup gövdenden

Asla kucaklamaz seni sıcak penyesine insanoğlu

Yazık ki acımasızlık vaktidir

Çocukların tekmelerine siper olur gövden

Oyun sandıkları için...

Ağlayamaz patileri kanamış kedi

Çöplere göz dikip dağıtır hırs ile

Kararan bir yalnızlığa kafa tutar her gece

Nerde görseler sokak kedisini

İlişir suratına küfürler sinsice

Ölse daha iyidir bu sokakta

Ama ölemez sokak kedisi

Çünkü ekmek götürmelidir

Mart ayıyla gelen çocuklarına...